Powrót do edycji graficznej

Śmierć Tadeusza Cieśli

9 lipca 1952 roku stracono w więzieniu na Rakowieckiej Tadeusza Cieślę, uczestnika wojny obronnej 1939, więźnia KL Auschwitz nr. 3715. i Leitmeritz na terenie Czech, skąd zbiegł w kwietniu 1945. Przeprowadzał osoby zagrożone aresztowaniem przez UB. 13 listopada 1949 aresztowany. Skazany na Karę śmierci. Wyrok wykonano, a miejsce pochówku do dziś jest nie znane.

Image-empty-state.png

9 lipca 1952 roku stracono w więzieniu na Rakowieckiej Tadeusza Cieślę. Urodzonego się w 1919. Uczestniczył w wojnie obronnej 1939, a następnie próbował przedostać się do Francji. Złapany przez Niemców osadzony w więzieniu w Tanowie. 29 sierpnia 1940 roku skierowany do KL Auschwitz dostaje nr. 3715. Działał w obozowej konspiracji. Potajemnie pomocy z zewnątrz udzielała mu Anna Zabrzeska mieszkanka Oświęcimia. Po czterech latach Tadeusz Cieśla został przeniesiony do Leitmeritz na terenie Czech, skąd zbiegł w kwietniu 1945 r. Przedostał się na Zachód skąd kilkakrotnie wracał do Polski i przeprowadzał z Kraju osoby zagrożone aresztowaniem przez Urząd Bezpieczeństwa. 13 listopada 1949 podczas kolejnego przekraczania granicy polsko – czechosłowackiej zostaje aresztowany i przewieziony do MBP w Warszawie. Zostaje oskarżony o szpiegostwo. 21 grudnia skazany w procesie na Karę śmierci. Wyrok wykonano w Warszawie na Rakowieckiej