Powrót do edycji graficznej

Zamordowano Stanisława Kasznicę

12 maja 1948 roku w więzieniu mokotowskim w Warszawie na podstawie wyrok śmierci wydanego przez Wojskowy Sąd Rejonowy zamordowano Stanisława Kasznicę

Image-empty-state.png

12 maja 1948 roku w więzieniu mokotowskim w Warszawie na podstawie wyrok śmierci wydanego przez Wojskowy Sąd Rejonowy zamordowano Stanisława Kasznicę. Do 1939 roku por. rez. 7 Dywizjonu Artylerii Konnej. We wrześniu 1939 roku walczy w Wielkopolskiej Brygadzie Kawalerii w 7 dywizjonie artylerii konnej (I pluton, 2 bateria) jako oficer zwiadowczy. Bierze udział w Bitwie nad Bzurą i Obronie Warszawy. Po kapitulacji Polski, nie idzie do niewoli od października 1939 roku walczy w Grupie „Szańca”. Jest współzałożycielem Związku Jaszczurczego. Staje się organizatorem struktur wojskowych w Wielkopolsce i na Pomorzu oraz komisariatów cywilnych. W strukturze Organizacji Wojskowej Związku Jaszczurczego jest najpierw kierownikiem łączności ZJ, a potem grupy prawno-administracyjnej i szefostwa administracji. We wrześniu 1942 roku wchodzi w struktury Narodowych Sił Zbrojnych gdzie zasiada w Prezydium Tymczasowej Narodowej Rady Politycznej i pełni kolejno funkcje: szefa administracji ogólnej Służby Cywilnej Narodu, zastępcy a potem szefa Oddziału KG NSZ-ZJ (tych, które nie były scalone z AK). Od sierpnia 1944 roku staje się Członkiem Rady Politycznej NSZ. W czasie Powstania Warszawskiego walczył na Ochocie. Następnie szef oddziału organizacyjnego NSZ oraz od września 1944 roku Komendant Okręgu VIII Częstochowa NSZ. Następnie w marcu 1945 roku zostaje zastępcą komendanta Inspektoratu Ziem Zachodnich, a od kwietnia tego roku pełni obowiązki komendanta. W tym czasie staje się współtwórcą trzech organizacji konspiracyjnych w ramach Inspektoratu Ziem Zachodnich: Armia Polską (o charakterze wywiadowczym), Pokolenie Polski Niepodległej (w środowiskach akademickich Poznania i Gdańska) oraz Legii Akademickiej (na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu). Od marca 1945 był także szefem Oddziału I KG NSZ . Od lipca 1945 roku zostaje szefem Rady Inspektoratów, a od sierpnia jest dowódcą okręgu poznańskiego NSZ oraz pełni obowiązki Komendanta Głównego NZS do lutego 1947 roku.
Data aresztowania nie jest pewna prawdopodobnie nastąpiło ono 15 lutego 1947 roku, ale w niektórych źródłach podawana jest data późniejsza - 26 lutego tegoż roku. Skazany na śmierć 2 marca 1948 roku.

Jego szczątki zostały odnalezione w 2012 podczas prac wykopaliskowych na terenie Kwatery „Ł" na Łączce przez badaczy Instytutu Pamięci Narodowej. 20 lutego 2013 roku poinformowano o zidentyfikowaniu szczątków przez specjalistów z Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie w ramach programu Polskiej Bazy Genetycznej Ofiar Totalitaryzmów.