Zaktualizowano: 25 kwi



Zmarł Ludwik Dorn, polityk i publicysta, w PRL działacz opozycji

Urodził się 5 czerwca 1954 r., wychowywał w Warszawie, uczęszczał do VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana i należał do 1 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta. W październiku 1971 roku uczestniczył w nagłośnionej przez Radio Wolna Europa akcji, podczas której namalowano białą farbą napis „Chwała robotnikom pomordowanym w grudniu 1970 roku” na murze cmentarza powązkowskiego. Studiował socjologię na Uniwersytecie Warszawskim, którą ukończył w 1978 roku. W lipcu 1976 r. dołączył do Komitetu Obrony Robotników, a rok później rozpoczął współpracę z miesięcznikiem „Głos”. W latach 80. źródłem utrzymania Ludwika Dorna było tłumaczenie powieści szpiegowskich, w którym to celu wykorzystywał pseudonim Dorota Lutecka. W 1980 roku Ludwik Dorn wstąpił do NSZZ Solidarność. Podczas stanu wojennego musiał się ukrywać, ponieważ był ścigany listem gończym. W zastępstwie internowanego Antoniego Macierewicza kierował redakcją podziemnego „Głosu” i „Wiadomości”, organizował Centrum Dokumentacji i Analiz.

W latach 1997–2015 pełnił funkcję posła na Sejm RP, a w latach 2005–07 był wicepremierem i ministrem spraw wewnętrznych i administracji. W 2007 roku sprawował funkcję Marszałka Sejmu.