ŻOŁNIERZE WYKLĘCI

Image-empty-state_edited_edited.jpg

Danuta Siedzikówna

ps. „Inka”

1928-1946

Organizacje:

Armia Krajowa, 5 Wileńska Brygada

Urodzona 3.09.1928 w Guszczewinie na Podlasiu.
Ojciec Siedzikówny został wywieziony w 1940 na Syberię. Wstąpił do Armii Andersa zmarł w 1943 w Teheranie.
Matkę, współpracującą z AK gestapo aresztowało w listopadzie 1942. Rozstrzelano ją we wrześniu 1943.
W grudniu 1943 piętnastoletnia Danuta nawiązuje kontakt z AK postanawiając z siostrą pójść w ślady matki. Składa przysięgę, przechodzi szkolenie medyczne.
W 1944 po zajęciu Podlasia przez Sowietów podjęła pracę jako kancelistka w nadleśnictwie Hajnówka, w którym zostaje aresztowana wraz z innymi współpracownikami za pomoc Podziemiu Niepodległościowemu. W czerwcu 1945 podczas konwoju zostaje odbita przez patrol 5 Wileńskiej Brygady i wstępuje w jej szeregi. W partyzantce pełni rolę sanitariuszki i łączniczki.
Została aresztowana przez UB 20.07.1946. Mimo brutalnego śledztwa, nie zdradziła żadnych informacji o swych współtowarzyszach. Odmówiła jakiejkolwiek współpracy. Wojskowy Sąd Rejonowy w Gdańsku 3.08.1946 skazał ją na dwukrotną karę śmierci. Nie zdecydowała się podpisać listu do prezydenta Bieruta z prośbą o łaskę do końca deklarując, że walczyła o słuszną sprawę. Stracona 26.08.1946, na sześć dni przed osiemnastymi urodzinami.

„Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba”, to słowa „Inki” z grypsu, które uczyniły z niej symbol niezłomności i walki o wolną Polskę w latach 1939-1956.

M.G.