OFIARY RAKOWIECKIEJ

Image-empty-state_edited_edited_edited_e

Franciszek Błażej

ps. „Tadeusz”, „Poleski”, „Roman”, „Bogusław”

1907-1951

 

Armia Krajowa, Wolność i Niezawisłość

Żył 44 lata

Franciszek Błażej urodzony 27 października 1907 w Nosówce
Był absolwentem Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie k. Ostrowi Mazowieckiej. 7 sierpnia 1932 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem. uzyskał 35. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 84 pułku piechoty w Pińsku na stanowisko dowódcy plutonu. 1 marca 1935 został awansowany na porucznika. W marcu 1939 dowodził 4.kompanią strzelecką w II batalionie, a w czasie kampanii wrześniowej 1. kompanią ckm w I batalionie mjr. Stefana Gieranowskiego.
Od 1939 w konspiracji, początkowo jako oficer szkoleniowy, potem jako oficer operacyjny Inspektoratu Rzeszowskiego AK. W 1945 roku działał w Zrzeszeniu Wolność i Niezawisłość, kierował działem propagandy Obszaru Południowego WiN, a od grudnia 1946 do aresztowania w październiku 1948 jego prezesem. Wydawał konspiracyjne ulotki i broszury, współredagował „Orła Białego”. Franciszek Błażej został aresztowany przez organa bezpieczeństwa 2 września 1947. 14 października 1950 Sąd Rejonowy pod przewodnictwem płk. Aleksandra Wareckiego skazał na czterokrotną karę śmierci. Został zabity 1 marca 1951.

M.G.