OFIARY RAKOWIECKIEJ

Image-empty-state_edited_edited_edited_e

Bolesław Kontrym

ps. „Żmudzin”, „Biały”, „Bielski”, „Cichocki”

1898-1953

 

Armia Krajowa

Żył 55 lat

Bolesław Kontrym urodzony 27 sierpnia 1898 r. w majątku Zaturce na Wołyniu. Syn powstańca styczniowego zesłanego. Jeden z najbardziej zuchwałych polskich awanturników. Służył początkowo w armii carskiej, potem sowieckiej aby stać się w końcu polskim szpiegiem i policjantem zwalczającym komunistów. We wrześniu 1939 roku, przedostał się na Litwę a z tamtąd na zachód do Francji. Brał udział w walce o Narwik w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Podhalańskich. Następnie przedostał się do Wielkiej Brytanii gdzie zgłosił się do służby w Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej gen. Sosabowskiego, skąd skierowano go na kurs cichociemnych. We wrześniu 1942 roku przerzucono go do Polski. W kraju pracował w Państwowym Korpusie Bezpieczeństwa (PKB), czyli podziemnej formacji policyjnej. Na początku 1944 r. założył organizację „Start”, która miała zwalczać pospolitych przestępców, szmalcowników i współpracowników Gestapo w szeregach organizacji konspiracyjnych. Jego ludzie przeprowadzili na ulicach Warszawy i okolic około 25 akcji likwidacyjnych. Wziął udział w Powstaniu Warszawskim. Uciekł z obozu jenieckiego. 29 kwietnia 1945 r. zameldował się w sztabie 1. Dywizji Pancernej gen. Maczka. 4 maja wziął udział w walkach o Wilhelmshaven. W maju 1947 wrócił do kraju. Aresztowany 13 października 1948 r. przez UB. Oskarżano go o różne wyimaginowane zbrodnie, jak np. „faszyzacja kraju”. Ponieważ nie chciał obciążać wskazywanych osób, był poddawany bestialskim torturom i głodzony. Przetrzymywany na Rakowieckiej przeszło cztery lata. 26 czerwca 1952 r. skazany na karę śmierci. Zamordowany przez powieszenie 02.01.1953 r. w więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie

na podstawie danych IPN A.H-R